Pieśń
Termin pieśń jest równy horacjańskiemu terminowi carmen. W ujęciu poetów polskich, przede wszystkim zaś Kochanowskiego pieśń to utwór liryczny, zarówno w stylu uroczystym, jak i potocznym, o tematyce dotyczącej piękna dzieła Stwórcy, uczuć patriotycznych oraz, co za tym idzie, refleksji moralnych, przeżyć miłosnych – pozytywnych i negatywnych -, pogodnych westchnień, radosnej pochwały niebogatego życia na wsi. Dostrzeżenie własnego ja nadaje zarazem odrębność każdego człowieka, jak i jest nurtem filozoficzno-moralnym. Adresat pieśni to zazwyczaj nie jednostka, ale wspólnota wyrażająca ludzkie powinności. Obecny jest czasem w pieśniach autobiografizm szczególny, polegający nie na dokładnym przełożeniu życia autora na dziedzinę literatury, ale raczej na tworzeniu podmiotu będącego quasi-bohaterem, poetą. Występować w niej mogą niejednokrotnie aforyzmy, sentencje łacińskie i polskie, nauki moralne czy elementy ludowości.